Өчдөр, уржигдар хот маань амар амгалан байлаа. Кафе, баар, дэлгүүрт архи, согтууруулах ундаа зарахгүй.Гудамжаар машин тэрэг, хөл хөдөлгөөн багатай, хүн болгон бараг ажлаа тараад гэртээ хариад байгаа муу хаашаа юм. Эсвэл шинэ жилийн өмнөх их хөл хөдөлгөөнтэй харицуулхад хүмүүс бага байснаас надад тэгж санагдав уу? Ямар ч гэсэн Монголын уртаашаа ганц "Тэнгис" кино театрийн үзвэрийн билет олдохгүй алаан болж байна гэсэн. Тэгээд дээрээс нь цагдаа нар бараг амьдралдаа шахуу 2-хон өдөр ажлын цагаар амарч үзжийн гэж яриад байна лээ. Эрүүлжүүлэх, гэмтлийн хүлээн авах энэ тэр гээд шөнөдөө хүмүүсийн очи...

Магадгүй миний бичиж байгаа энэхүү зүйл эмзэг сэтгэлтэй хүний айдас байж болох юм. Гэхдээ би лав өнгөрөгч оноос маш их айлаа. Хувь хувьсгалд аль алинд нь. За юу ч гэсэн бага зэрэг тодруулах гээд оролдие. Хувь хүний үүднээс гэвэл бага зэрэг асуудал гарч азаар цаг тухайд нь шийдэж чадсанаар гэрэлт хорвоодоо амьдарч байна. Түүнээс юуг олж харсан бэ гэвэл Монголчууд маань эрт дээр үеэс хувьтай хүн хулгана жил үзнэ гэж зүгээр нэг толгой холбон бурж байгаагүй юм байнаа гэдгийг ойлгож авлаа. Уншиж байгаа хүмүүс юун сүржигнэдэг амьтан бэ гэж бодож ч болох л юм. Зөвхөн Монголд маань гэж батлахгүй ч гэс...

Өнгөрсөн оноо дүгнэж ирээдүйгээ төлөвлөх цаг ирлээ. Амжилт бүтээл, уналт доройтол ээлжилсэн айхтар 2007 он байлаа. Энэ он маань ямар байхыг бурхан мэдтүгэй.

Ямар ч байсан төлөвлөгөөнүүд гаргаад ажиллаад байдаг хэрэг ээ. хэ хэ хэ.

 

 

бид их хөнгөн хуусгануур зантай бол оо юу даа, хүн бүрийн дотор өөрийгөө мэдрэх гэсэн од болохын хүслэн буцлаж байдаг гэлтээ. шинэ жил, хөгжил зугаанаас ангид, цаг зуурын баяр хөөр, ухаарал тэмүүлэлээс ондоогоор энэхүү бичлэгт анхааралыг багахан ч атугай хандуулаасай гэж хүслээ.

Доорх эхийг уншаарай! Их дажгүй болсон бнаа.Хумууст хургэнэ биз!

Минийхээр...... Монгол

Хэдэн зууний тэртээгээс монгол хун бурийн сэтгэлд омгорхол мэт оршин, эр зориг, ирт сэлэм илд бамбайтай хамт зурхэнд огшиж ирсэн нэг л зуйл бий.Энэ бол эх орон тусгаар тогтнол, газар шороо билээ. Магадгүй Монгол хэмээх тэрх...

Манай ажлын нэг эгчийн охин нь хичээл дээрээ зохион бичлэг бичсэн гэнээ. "Ёотон" гэдэг нэртэй. Тэгээд ээж нь орой нь зохион бичлэгийг уншсан чинь "Гадаа бороо ордог. Бороо орохоор хүмүүс ёотон өмсдөг. " гээд бичсэн байсан гэнэ. Би ми багадаа юу гэж бурдаг байсан бол гэж бодсон инээд хүрээд байхын. Ямар ч гэсэн саяных шиг л маркийн юм бичдэг байснаа санажийн. Тэр бол тийм юм юм. Хүмүүс тэр үедээ тийм юм тэгж, тэгж тэгж хэрэглэдэг. гээд сунжруулангуутаа дуусчихна. Тэгээд тэрийг нь багш нээх үнэлэхгүй бол гайхаад үнэлбэл болох ёстой юм болж байгаа мэт аашлана. Тэгээд мэдэхгүй үг таархаар яадаг ба...

Хөдөө тосгоны хөлс үнэртсэн би

Хүрэн бор царайтай эр хүн.

Дээлийнхээ өнгөтэй хамт гандсан

Дэндүү цайлган сэтгэлтэй Монгол хүн.

Энэ зууны дэнсэнд бүдэрч яваа

Тэр улсын дансанд бүртгэгдэж яваа эгэл хүн.

Энгэр султай бүсгүйчүүдийн өвөрт

Дулаацаж яваагүй

Эрээн цаас тоолж шүлэнгтэж байгаагүй гүн-дүүгүй хүн.

Дамаа жаргалаас халгаж явснаас биш

Далавчтай юм шигээр нисэж байгаагүй тийм л хүн.

Энхэл донхол замыг сэтгэлдээ тэгшитгэж явснаас

Өгсөж уруудахдаа гулсаж халтирч байгаагүй тийм л хүн.

Би, хүн дүрстэй чоно биш ээ

Би, алх лантуу биш ээ

Би, адгуус мал биш ээ.

Сэтгэлд минь хөндүүр суусан ч

Нутгийнхаа улс шиг ханагар...

Арван зургаадугаар зууны Ромд ер бусын гэгээн хvн гэж нэрд гарсан лам Филиппо Нери хэмээгч оршин суудаг байв. Шvтлэгтнvvд тvvнийг олон хvний өмнө уншлага хийж байхдаа хэрхэн агаарт хендийрөн хөвөхийг болон чөтгөрийг хөөн зайлуулж байгааг нь, мөн vхсэн хvнийг амилуулах зэргийг нь гайхан хардаг байлаа.
1589 оны гурван сарын 16-ны өглөө эрт гэгээн лам Нерийг, Италийн принц Фабрицио Массимо хvн явуулан ордондоо урьсан байв. Принц Массимогийн хvv принц Паоло хvндээр өвчилж, удаан амьдрахгvй болсон тухай ирсэн хvмvvс тvvнд хэлсэн ажээ.
Тэр жаал хvv ламыг орных нь дэргэд ирж суухаас хагас цаг...